Voor de financiële crisis wordt doorgaans een vast rijtje oorzaken genoemd: de hebzucht van bankiers, de complexiteit van financiële ‘producten’ en het falende toezicht. Hoewel deze zeker een rol speelden, raken ze niet de kern. In feite is de crisis het gevolg van het zondigen tegen basisregels die volgen uit Rudolf Steiners sociale driegeleding. Overtollig geld is niet als schenkgeld naar het geestesleven gesluisd; staten treden op buiten hun eigenlijke terrein; er is gehandeld in geld en grond is tot koopwaar gemaakt. In onderstaand artikel wordt gepoogd de kredietcrisis te duiden vanuit de sociale driegeleding.