Dergelijke staten voeren geen oorlog
Diverse vormen van waanzin bij machthebbers, controle over grondstoffen, ideologische tegenstellingen - dat zijn wel zo ongeveer de belangrijkste motieven waarom staten met elkaar in oorlog raken.
In een lonkend vergezicht zouden we ons een wereld zonder oorlog kunnen voorstellen. Met een andere manier van denken zouden we dat vergezicht in beweging kunnen brengen. Dat vergt wel wat, dat andere denken. Maar het is ook iets dat te oefenen valt, en iets waarmee de een de ander helpen kan.
We zouden een ander denken kunnen loslaten op wat een ‘staat’ is; en op wat een staat óók zou kunnen zijn.
Wat een staat is, zoals we wereldwijd kunnen zien, is een ondoorzichtige opeenhoping van macht, bureaucratie en belangen. Déze staat kom je in alle maatschappelijke gebieden tegen, want deze staat is alom aanwezig.
Wat een staat óók kan zijn: een beperkt gebied in de samenleving; het gebied waar langs democratische weg recht gevormd wordt. Vanuit dit in omvang en qua taken beperkte gebied, wordt enerzijds gezorgd dat alles dat zich afspeelt in onderwijs, kunst, wetenschap, zorg e.d. zich in vrijheid kan ontwikkelen; en wordt anderzijds de dynamiek die de economie eigen is zodanig begrensd dat economische belangen buiten de economie zelf geen rol spelen.
Waar het lukt om deze beknopt aangeduide andere ‘staat’ rond en door te denken, zal ook het inzicht groeien dat dergelijke staten geen oorlog voeren.