Een gedachte bij stijgende brandstofprijzen
Toen Rudolf Steiner zich in de turbulente jaren na de oorlog van ’14-’18 inzette voor de sociale driegeleding en daar in verschillende kringen (ook) op bijval stuitte, werd er toch gezegd: “Laten we eerst het probleem van de hyperinflatie oplossen…
… dan kijken we daarna nog eens naar die driegeleding.”
Anderen, die ook meenden te begrijpen waar het met de sociale driegeleding om gaat, zeiden: “Ja, dat is een mooi iets, die sociale driegeleding. Maar hoe moet het dan eigenlijk verder met mijn winkeltje in garen en fournituren?”
De moraal: liever dan de vraagstukken echt en in hun onderlinge samenhang onder ogen te zien en om vervolgens fundamentele stappen in de richting van een gezonde sociale ordening te zetten, laat de mens zich meevoeren met de waan van de dag en gaat hij de problemen te lijf met duct tape en de lijmkwast.
Zo was het 100 jaar geleden, zo bleef het sindsdien en zo is het nu nog.
In het voorjaar van 1919 schreef Rudolf Steiner:
“Ofwel stemmen wij ons denken af op de eisen van de werkelijkheid, ofwel hebben wij niets geleerd van het ongeluk van de afgelopen jaren – in dat geval laten wij de rampspoed die zich heeft voorgedaan zich door nieuwe gebeurtenissen tot in het oneindige uitbreiden.”