Weerbaar Europa

Wij horen het alom: Europa moet weerbaar worden, op eigen benen staan, in essentiële economische sectoren een eigen Europese industrie opbouwen. – Best begrijpelijk. Maar gaat dat ons brengen waar we willen komen?

Al decennia zie wij hoe grote internationale bedrijven alsmaar groter worden, bijvoorbeeld door ‘nationale kampioenen’ op te kopen of veelbelovende startups in te lijven. Denk aan het handjevol ‘tech-reuzen’; aan de vijf of zes bedrijven die nagenoeg de hele kunstmestproductie beheersen; of aan de negen of tien bedrijven die het overgrote deel van de productie van voedsel in handen hebben.

Hoe en waarom zullen de nog op de been te helpen Europese ‘reuzen’ in de toekomst ‘Europees’ blijven, en immuun voor de invloed van ons onwelgevallige machten?

Het beste verweer tegen onwenselijke invloeden in de economie valt samen met het ‘uit de markt halen van het eigendom van bedrijven’.

In plaats van als onderneming zelf koopwaar op de markt te zijn, zouden ondernemingen opgenomen kunnen zijn in de gemeenschap waarvan zij deel uitmaken. De gemeenschap die bijdraagt aan de kapitaalsbehoefte van de onderneming; die de materiële en immateriële infrastructuur verzorgt waarin de onderneming gedijen kan. Ook: de gemeenschap waarin de behoeften leven waarin de onderneming probeert te voorzien én de gemeenschap die op haar beurt gedijt bij de overschotten die in elke gezonde economie ontstaan.

Dát is pas weerbaar.    

(jh)