Kapitaal als machtsmiddel

Dat kapitaal in het hedendaagse economische denken en in de wetenschap niet in zijn essentie begrepen wordt, is één van de belangrijke oorzaken van de vele economische problemen.

De mens kan wel de natuur vorm geven, maar dat is steeds tijdelijk. Door het consumeren van een product gaat dit terug naar de natuur. In wezen kunnen wij dus niets bezitten, alles behoort de natuur toe. Kapitaal maakt echter ook deel uit van het proces van productie en consumptie. Productie is uitdrukking van menselijke vermogens, dus kapitaal dat daaruit ontstaat, komt voort uit deze vermogens, uit de geest. Het kapitaal kan dus evenmin aan de mens toebehoren; het keert steeds terug naar de geest.

Eigendom van kapitaal behoort daarom niet toe aan de mens maar aan het culturele leven, onderwijs en kunst, want zij brengen de menselijke vermogens tot ontwikkeling. Het culturele leven creëert geen waardes, het verbruikt waardes door kapitaal om te vormen tot nieuwe vermogens, die op hun beurt nieuwe waardes kunnen creëren als ze in het economische leven ingezet worden.

Vandaag echter wordt kapitaal gekocht, verkocht, opgeslagen, geërfd, als machtsmiddel ingezet. Dat alles druist principieel tegen de natuur van kapitaal in en dit oneigenlijke gebruik is de oorzaak van alle sociale conflicten.

Dit is een fragment uit: C.H. Budd, Economische schetsen, Nearchus 2010